Fare çok hızlı koşabilen, çok hızlı üreyen, yeryüzünde bütün karalara dağılmış canlılardır. Halk arasında Tarla faresi, Lağım faresi, Ev faresi, Fındık faresi, Keme ve Sıçan diye adlandırılan farklı türleri vardır. Farenin yanaklarından omuzlarına doğru inen küçük astarlı dış çene keseleri vardır. Bu keselerinde yiyecek taşırlar. Keseyi temizlemeleri gerektiğinde içini dışarı çıkartıp çevirirler. Farenin 4 ayağı, ayak uçlarında 5 tane parmak  ve parmak uçlarında tırnakları bulunur. Bu tırnaklar sayesinde toprağı kazar, çok hızlı koşar ve çok yüksek yerlere tırmanabilirler. Bedeninin bitiminde uzun kuyrukları vardır. Kuyruğunu genellikle tutunma aracı olarak kullanır. İki adet kulak iki adet göz ve bir adet burnu vardır. Koku almada burun, işitmede kulak çok hassastır. Baş kısmında ağız yapıları  ve ağız içinde sıralı dişleri bulunur. Dişlerinin özelliği çok sert cisimleri bile kemirebilmesidir. Mermer gibi sert cisimleri bile kemirebilir.Kemirme aşamasında farenin dişleri körelir ama dişlerinin kendini yenileme özelliği vardır.Türlerine göre yılda 4 veya 6 defa yavrular.Üremede canlı yavru doğururlar,herhangi bir yere yumurta bırakmazlar. Fare omurgalı hayvanlar grubunda yer alır.Gelişmiş biyolojik yapısı vardır ve gen yapısı olarak insana en çok benzeyen canlıdır.Hem etçil hem de otçul beslenirler.

Farenin zararlarını saymakla bitiremeyiz.Yuvalanmak ve beslenmek için insanların yaşam alanlarına girerler.İnsanların yediği bütün besin maddelerine ortak oldukları gibi sabun,deri,macun,tutkal da tüketirler.Tarla fareleri tohum,kök ve ekinleri yiyerek tarlalara zarar verip verimi düşürürler.Farelerin tükürük salgısında narkoz etkisi vardır.İnsan ve hayvanları pasif zamanların da narkoz etkisiyle uyuşturup,buru,kulak,dudak ve parmaklarını kemirerek yerler.Bunların yanı sıra farenin en büyük zararlarından birisi de Tifüs ve Veba gibi salgın hastalıkları taşımalarıdır.